Home

Gisteren geland na een reis van 24 uur! En wie stonden daar me daar met een roos op te wachten? Thomas en Irma! Ik moest wel even een traantje wegpinken (volgens Irma waren het er meer dan een). Heerlijk om weer Nederlands te spreken. De laatste dagen alleen maar Engels gepraat . Het is daardoor wel een stuk verbeterd...De game-drive was de slagroom op het toetje! Gezeten tussen Andy en Allen op de krappe voorbank van een tractor met giga-vering door het totaal ontontgonnen gebied van Andy gedurende 2 uur naar wild spotten. Tussen de giraffes, de zebra's de buffels en de wildebeesten gestopt en de bewegingen en de geluiden geobserveerd. Alleen al daarvoor zou ik zo weer even terug willen. Super.

Hee lieve allemaal,

Dank jullie voor je reacties. Heerlijk...Nog even zeggen dat ik sinds vandaag toch wel overtuigd ben dat er iets gedaan wordt met mijn bedenksels. De extra klussen die ik voor de projectleiding heb gedaan zijn allemaal goed ontvangen en gaan gebruikt worden. Meer dan ik eigenlijk had verwacht. Heel leuk om zo te kunnen samenwerken.
Nog even een paar andere foto's. Morgen gaan we op het project allemaal foto's maken van de nieuwe groep en de teachers en ons als vrijwilligers. Die laten we dan voor allemaal afdrukken en dat krijgen ze als afscheidskadootje van ons.

Wat heerlijk om al jullie berichtjes te lezen! Ook ik was jullie echt niet vergeten, maar kon maar niet in mijn weblog komen. Ook is het iduidelijk dat ik niet van de blog,bel,sms,mail-generatie ben, die constant in contact blijft met het thuisfront, waar ze ook zijn in de wereld.  Achteraf zal ik het voor sommige mensen goedmaken. Maar nu dan op de valreep een verslagje over hoe het me hier is vergaan. Weet dat ik het erg naar mijn zin heb. Het is als bubgyjumpen (deze vergelijking maakte mijn mede-huisgenote Esther(20), die net een echte bungyjump heeft gedaan van 216 meter van een brug af): je wordt hier volkomen in het diepe gegooid en dan krijg je vanuit een bijna weerloze positie hele mooie(en ook niet mooie) dingen te zien. Dingen die zo anders zijn dan ze lijken. En je wilt het grijpen, er iets mee doen. Maar dat kan je niet, want je hebt geen grip op de context. Ik ben me ervan bewust dat dit mijn persoonlijke ervaring is en dat dit o.a.

Overmorgen vertrek ik naar Zuid Afrika. Vanaf Dusseldorf vlieg ik in 8 uur naar Dubai, van daaruit nog eens 6 uur vliegen naar Kaapstad. Daar wordt ik opgehaald door mijn lieve achterneef Bob. Bij Bob en Noleen blijf ik logeren tot maandag. Dan is het met een binnenlandse vlucht naar Port Elisabeth. Ook daar word ik weer opgehaald door een medewerkster van Be More. Alles hartstikke veilig dus. En een heerlijk begin even in de schoot van (verre) familie!!!
Nu nog selecteren welke kleren, boeken, toiletspullen, electronica etc. mee te nemen. Voor 5 weken. Dat wordt afzien van elke dag er anders uitzien, alle boeken kunnen pakken die ik wil en nog veel meer. Maar na een week tibetaanse yoga en meditatie gaat me dat beslist beter af dan daarvoor.
Het volgende bericht zal uit Zuid Afrika komen. Ik schat dat ik 1 x per week iets zal versturen. Liefs aan allen, Yolande

Het hebben van een weblog is volkomen nieuw voor mij. Vreemd om niet te weten aan wie je schrijft. Het zijn natuurlijk allemaal leuke mensen die geinteresseerd zijn in het reilen en zeilen van Be More.
Ik ben al behoorlijk opgewonden over het feit dat ik in augustus voor totaal 5 weken vertrek naar Zuid Afrika. Ik ben er eerder geweest en was toen al verliefd geworden op het (prachtige, maar ingewikkelde) land. Nu ga ik terug met een ander doel: iets betekenen voor kinderen, die hun toekomst nog moeten vormgeven. Iets van onze rijkdom delen, met als belangrijkste tijd, warmte, aandacht.